Intentando contar el mundo

Napis na budynku podczas protestów przeciwko zatrzymaniom katalońskich polityków Piątek 27-ego października 2017 roku to dzień, który zapisał się w historii jako data ogłoszenia niepodległości przez Katalonię. Co prawda Republiki Katalońskiej nie uznało żadne inne państwo, a jej rząd został jeszcze tego samego dnia odwołany przez premiera Hiszpanii, lecz na tym z pewnością nie zakończy się ten historyczny bunt. W poprzednim wpisie wytłumaczyłem pokrótce skąd wzięła się tak duża popularność ruchu niepodległościowego w regionie, teraz natomiast skupię się na referendum, które poprzedziło ogłoszenie niepodległości Referendum 1-O Referendum z 1-ego października w sprawie niepodległości kraju odbyło się pomimo zapewnień ze strony premiera Mariano Rajoya i jego rządu, iż do głosowania nie dojdzie. Jeszcze przed głosowaniem hiszpańska policja i gwardia obywatelska (Guardia Civil) skonfiskował y miliony kart wyborczych i plakatów, a także wiele urn . Zablokowano również ofic...

Transparent na manifestacji 20-ego września. Katalonia jest oburzona i urażona. Przez ostatnie miesiące napięcie między autonomią a centralnym rządem w Madrycie urosło do takiego poziomu, że rząd centralny w zeszłym tygodniu nasłał Straż Obywatelską (Guardia Civil) na katalońskie urzędy. Aresztowano czternastu polityków, wezwano prawie 700 burmistrzów do złożenia zeznań w sądzie, oraz zarekwirowano prawie dziesięć milionów kart do głosowania. Referendum, którego domaga się ponad dwa miliony osób jest nie demokratyczne, natomiast ściganie przeciwników politycznych policją i ganianie ich po sądach jest obroną demokracji… Logiczne, prawda? W ramach wstępu chciałbym wyjaśnić skąd wziął się obecny kryzys i w jaki sposób secesjonizm w Katalonii urósł w siłę do tego stopnia, żeby stawić czoła centralnemu rządowi w Madrycie. Niestety przez ostatnie lata przeczytałem wiele kłamstw, manipulacji i błędnych interpretacji, również w polskiej prasie, która podchodzi do tego tematu z perspek...

Widok Vigo i Ría de Vigo z Monte Galiñeiro (711 m.n.p.m.) Powrót do Galicji po ponad sześciu latach od ostatniej wizyty, był dla mnie wyjątkową podróżą, tą najbardziej wyczekiwaną ze wszystkich, które ostatnio odbyłem. To właśnie tam, w samym rogu Półwyspu Iberyjskiego, przeżyłem jedne z najszczęśliwszych i najbardziej beztroskich chwil w moim życiu - semestr wymiany studenckiej Erasmus na uniwersytecie w Vigo. A więc wypad do Vigo i okolic był dla mnie swoistą podróżą sentymentalną. Nawet jeśli nie macie podobnej więzi sentymentalnej z Galicją, jestem pewien, że zrozumiecie jej wyjątkowość. Region może pochwalić się niezwykłymi krajobrazami i unikalną kulturą, dumnie nawiązującą do swojego celtyckiego rodowodu. Typowym widokiem są tu zielone wzgórza, skaliste i niezamieszkałe wyspy, imponujące klify Wybrzeża Śmierci (Costa da Morte), a także przepiękne, stare miasta na czele z Santiago de Compostela, Lugo, Tui, Ourense czy też A Coruñą. Wrażenie melancholii potęguje wiecznie ...

Po niedzielnych wyborach plebiscytarnych w Katalonii otrzymałem sporo pytań od znajomych oraz czytałem przeróżne interpretacje wyników, wiele z nich dość jednostronnie przedstawionych. Poniżej postaram się pokrótce wyjaśnić kto zwyciężył, kto poniósł klęskę i jak interpretują rezultaty poszczególne ugrupowania. Aby mieć lepsze rozeznanie w temacie kandydatur, jakie wzięły udział w wybobrach, zapraszam do przeczytania mojego poprzedniego posta . Rekordowa frekwencja W tym roku zarejestrowano zdecydowanie najlepszą frekwencję w wyborach autonomicznych w historii post-frankistowskiej Katalonii: 77,44 % osób uprawnionych do głosowania skorzystała z tego prawa, w porównaniu do 67,76 % w 2012 i 58,78 % w 2010. Charakter plebiscytu jaki nadano wyborom zmotywował elektorat i nikt nie chciał przegapić tej szansy na zdecydowanie o przyszłości wspólnoty. Zwycięzcy Źródło: Vilaweb.cat W prawie wszystkich 'comarques' (jednostka podziału terytorialnego w Hiszpanii) wy...